De laatste weken van het jaar staan voor mij altijd in het teken van terugkijken en stil staan bij wat er in een jaar allemaal gebeurt. Dit jaar was een jaar van transformatie. Ik heb het gevoel dat ik intens grote stappen heb gezet naar een betere versie van mezelf, omdat ik besloot dat je de verantwoordelijkheid voor je eigen leven nemen moet. Het was een jaar met levenslessen en groei tot mijn volle potentie.

Daarom kijk ik ook vol plezier terug op alle pijnlijke momenten, alle tegenslagen en alles wat wel gelukt is. Het is zelfs zo dat ik me al een paar weken zo goed voel, net zo goed als 15 jaar geleden toen ik besloot te gaan ondernemen. Dat gevoel van toen, mijn rotsvaste vertrouwen dat het altijd goed zou komen, wat er ook gebeurt. Dat ik het kon, dat ik het wel even zou fixen. Dat gevoel is terug. Ik merk het aan alles en daar heb ik dit jaar keihard voor gewerkt.

Het was ook nodig. Het zaadje plantte ik vorig jaar september (in 2018 dus al), door nieuwe keuzes te maken. Toch duurde het tot half december dit jaar tot ik in het volledige vertrouwen kon stappen dat het echt altijd goed komt. Het thema van 2019 was uiteindelijk verantwoordelijkheid voor je eigen leven nemen. In tegenstelling tot het thema dat ik bewust had gekozen, dat ging over alles weer laten stromen. Maar voor alles weer ging stromen, had ik eerst iets anders te doen.

Het klinkt zo gek, want ik heb dit al veel vaker gezegd, maar het voelt voor mij nu alsof er echt een nieuwe wereld open is gegaan. En misschien is dat ook wel wat er gebeurt als je op zoek gaat naar jezelf. Je voelt iets en dat wordt steeds krachtiger, maar de essentie is er altijd al geweest, want dat is wie jij diep van binnen bent. De kracht die ik voel is steviger, stabieler en de intenties die ik zet zijn haalbaarder en passen precies bij wat ik wil.

Het gebeurde allemaal rond mijn 40e verjaardag dit jaar. Er gebeurde iets heftigs, iets wat me al eerder was overkomen en waarvan ik dacht dat ik ervan geleerd had. Kennelijk niet, of nog niet genoeg. Ik besloot ik het te zien als een aanknopingspunt om te groeien, in plaats van boos en dramatisch te reageren. Het was duidelijk dat ik de verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven moest nemen.

verantwoordelijkheid voor je eigen leven nemenVerantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven

En dat was wat ik deed. Ik nam mijn leven in eigen hand. En nam me voor een wereld te creëren op mijn condities. Daar gingen een paar maanden overheen. Wat niet erg was, want alles wat onderweg gebeurde maakte me rijker. Zelfs toen ik dacht, ik ben er, kwam er nog een heftige transformatiegolf overheen. En hoewel dat nog maar twee weken geleden is, heb ik het idee dat dat in een ander leven gebeurde.

Tijdens het schrijven van ‘Volg je eigen weg’ besefte ik bij elke bladzijde, bij elk woord, hoe belangrijk het is dat als ik dit boek schrijf, ik ook steeds weer de keuze moet maken voor mijn eigen weg. Ook al staat die soms haaks op de weg van mijn partner, mijn familie of co-workers. Ik doe het op mijn manier en doe geen concessies meer. Alleen als ik dat doe uit liefde voor mezelf of voor een ander. Ik leerde volledig te vertrouwen dat het altijd goed komt en ben gestopt met paniekvoetbal spelen.

Dankbaar

Natuurlijk kon ik dit ook dit jaar niet alleen en ben ik zo blij met alle leraren die op mijn weg zijn gekomen. Mooie mensen als mijn business coach Marjan van de Bult (Gelukfabriek), Kim Bakker (mijn fantastische yogadocent en lieve vriendin), mijn opdrachtgevers die onvoorwaardelijk in me vertrouwen en mijn trouwe en nieuwe fans. En natuurlijk mijn lieve partner die me altijd een spiegel voorhoudt en er altijd voor me is en mijn lieve vriendinnen met wie ik dit jaar samen door de modder ben gegaan. Want we hebben het allemaal flink voor onze kiezen gekregen. Ook voor hen voel ik dat 2020 een geweldig jaar gaat worden. Een jaar waarin het licht weer aan gaat, waarin we allemaal kunnen stralen in de nieuwe werkelijkheid die we voor onszelf gecreëerd hebben.