De afgelopen weken schreef ik een boek. Een boek over het afgelopen jaar, over het herstel van mijn burnout, maar meer nog over de periode voorafgaand aan die burnout. Hoe de burnout is ontstaan, hoe ik het misschien al eerder had kunnen accepteren en welke keuzes ik had gemaakt in mijn herstelperiode.

Het schrijven was fijn, het was ook heftig, want tijdens het schrijven werd ik met al mijn ‘oude’ patronen geconfronteerd. Ik zag de patronen terugkomen en besefte dat ik het afgelopen jaar misschien niet zo veel veranderd was. Ondanks de positieve veranderingen die ik wel had gerealiseerd, waren mijn grootste uitdagingen nog niet opgelost. Het deed pijn te beseffen dat ik extreem diep moest gaan om echt fundamenteel te veranderen en niet weer in oude patronen te stappen. Ik besefte dat ik, nu ik het verhaal helder had, eindelijk aan de slag kon mijn demons in de ogen te kijken om een verandering teweeg te brengen.

Het schrijven van dit verhaal heeft me enorm geholpen in te zien wat ik kan doen om een leuker mens te zijn voor mezelf en dat als ik dat ben, ik ook leuker voor anderen ben. Ik ontdekte de kracht van schrijven als therapie. Door te schrijven, kun je ook teruglezen. En daardoor herken je jouw patronen; de goede en de slechte. 

Elke dag schrijven

Ik schrijf veel in mijn dagboeken. Zeker als ik met een vraag of uitdaging rondloop, dan wil ik het uitschrijven om het helder te krijgen. Het is een soort meditatie, het maakt me stil, als ik mijn pen haar werk laat doen, komen de woorden vanzelf en ontstaat er helderheid. Soms ontstaat die helderheid niet tijdens het schrijven, nu weet ik dat het antwoord op een ander moment wel zal komen, omdat ik de vraag duidelijk gesteld heb. Schrijven helpt me overzicht te krijgen als er chaos is, of mezelf positief toe te spreken als ik negatief ben.

Tips om schrijven als therapie in te zetten

Wil jij ook schrijven op therapeutische basis, dan heb ik een paar tips voor je. Overigens kan iedereen (ook als je niet van schrijven houdt) dit inzetten. Woorden ontstaan vaak vanzelf als je contact maakt met de stilte in jezelf.

  1. Zorg voor regelmaat. Als je echt wilt leren schrijven en het in wilt zetten om jezelf beter te leren kennen, schrijf dan elke dag, of minimaal een paar dagen per week. Pak een vast moment, bijvoorbeeld in de ochtend als je wakker wordt, of ’s avonds voor je gaat slapen (of allebei). Hierdoor kun je patronen ontdekken en leer je jezelf beter kennen. Ik schrijf elke ochtend drie pagina’s, ook als ik geen tekst heb. Dan schrijf ik dat ik geen tekst heb en uiteindelijk komt er altijd wel iets los wat in me speelt op dat moment. Of het nu iets leuks is of iets waar ik een vraag over heb.
  2. Zorg voor een stille plek en mediteer voor je begint. Kijk of je in huis een stille plek kunt creëren waar je voor de tijd dat je aan het schrijven bent alleen kunt zijn en niet gestoord wordt.
  3. Schrijf in een mooi boekje met een fijne pen of potlood. Need I say more? Je mag jezelf hier verwennen, schrijven wordt gewoon veel leuker met mooie materialen en fijne pennen! 
  4. Start met een korte meditatie. Laat de stilte toe, breng de aandacht naar je adem en zit een minuut of vijf in stilte, voor je echt gaat schrijven. Stel je zelf dan een vraag over iets waar je helderheid over wilt hebben of puur en alleen de vraag: ‘waar wil ik over schrijven?’ 
  5. Laat je pen het werk doen. Tune in op de vraag die je hebt gesteld en probeer daar bij te blijven. Probeer zoveel mogelijk je pen het werk te laten doen in communicatie met jouw ziel.

Een boek schrijven als therapie?

Als je in staat bent veel woorden te schrijven, heb je al snel het gevoel dat je er wel een boek van kunt maken of ze kunt delen via blogs. Soms zijn teksten geweldig om te delen, soms schrijf je gewoon voor jezelf. Laat teksten altijd eerst even bezinken voor je ze gaat delen, soms blijkt na een dag dat het verhaal toch niet zo slim was om online te zetten (die fout heb ik ondertussen al meerdere keren gemaakt ;-(