De afgelopen weken schreef ik een boek. Een boek over het afgelopen jaar, over het herstel van mijn burnout, maar meer nog over de periode voorafgaand aan die burnout. Hoe de burnout is ontstaan, hoe ik het misschien al eerder had kunnen accepteren en welke keuzes ik had gemaakt in mijn herstelperiode.

Het schrijven was fijn (omdat ik het heerlijk vind om te schrijven wat er in me om gaat), het was ook een heftige periode, want ik schreef werd met al mijn ‘oude’ patronen geconfronteerd. Ik zag de patronen ook steeds terugkomen en besefte dat ik het afgelopen jaar misschien wel helemaal niet zo veel veranderd was ten opzichte van de jaren daarvoor. Terwijl ik toch in mijn meest wanhopige periode besloot dat het echt anders moest.

Ik was er kennelijk nog niet klaar voor….

Terwijl ik schreef had ik het gevoel dat veel hetzelfde was gebleven. Ondanks de positieve veranderingen die ik wel had gerealiseerd, waren mijn grootste uitdagingen nog niet opgelost. Het deed pijn te beseffen dat je extreem diep moet gaan om echt fundamenteel te veranderen en niet weer in oude patronen te stappen. Ik besefte dat ik, nu ik het verhaal helder had, eindelijk echt aan de slag kon mijn demons in de ogen te kijken en een verandering teweeg te brengen.

Het schrijven van dit verhaal heeft me enorm geholpen in te zien wat ik kan doen om een leuker mens te zijn voor mezelf en dat als ik dat ben, ik ook leuker voor anderen ben. Ik ontdekte de kracht van schrijven als therapie en ik besef dat dit voor iedereen een interessante manier kan zijn om te ontdekken waar je nu (vaak) op vastloopt. Door te schrijven, kun je ook teruglezen. En daardoor herken je dan jouw patronen; de goede en de slechte. 

Ik schrijf sowieso vaak veel in mijn dagboeken. Zeker als ik met een vraag of uitdaging rondloop, dan wil ik het uitschrijven om het helder te krijgen. Het is een soort van meditatie, omdat het me stilmaakt en als ik mijn pen gewoon zijn werk laat doen, dan komen de woorden vanzelf en ontstaat er helderheid. En soms ontstaat die helderheid niet na het schrijven, dan weet ik dat het antwoord op een ander moment wel zal komen. Ik hoef er niet naar te zoeken of te controleren dat ik het antwoord op een bepaald moment moet hebben.Het komt zoals het komt, het schrijven helpt me om overzicht te krijgen als er chaos is, of mezelf positief toe te spreken als ik negatief ben.

Tips om schrijven als therapie in te zetten

Als je van schrijven houdt, dan kan dit ook voor jou heel goed werken. Daarom 4 tips om zelf ook te leren schrijven op therapeutische basis 😉

  1. Zorg voor regelmaat. Als je echt wilt leren schrijven en het in wilt zetten om jezelf beter te leren kennen, schrijf dan elke dag, of minimaal een paar dagen per week. Pak een vast moment, bijvoorbeeld in de ochtend als je wakker wordt, of ‘s avonds voor je gaat slapen (of allebei). Hierdoor kun je patronen ontdekken en leer je jezelf beter kennen. 
  2. Zorg voor een stille plek. Kijk of je in huis een fijne schrijfplek kunt creëren, een plek waar je voor de tijd dat je aan het schrijven bent alleen kunt zijn. Zodat je echt de ruimte hebt je pen het werk te laten doen. 
  3. Schrijf in een mooi boekje met een fijne pen of potlood. Need I say more? Je mag jezelf hier verwennen, schrijven wordt gewoon veel leuker met mooie materialen en fijne pennen! 
  4. Start met een korte meditatie. Laat de stilte toe, breng de aandacht naar je adem en zit een minuut of vijf in stilte, voor je echt gaat schrijven.
  5. Laat je pen het werk doen . Het is prettig om niet bezig te zijn met je gedachten, maar je hand en pen het werk te laten doen, dan ontstaan de mooie verhalen en inzichten vanzelf. Je hoeft er niets voor te doen. 

Een boek schrijven als therapie?

Als je in staat bent veel woorden te schrijven, heb je al snel het gevoel dat je er wel een boek van kunt maken. En soms is dat ook zo. Het werkt echter beter om niet te beginnen met schrijven en het idee dat je er een boek van wilt maken. Koppel geen einddoel aan je teksten. Soms zijn teksten geweldig om te delen, soms schrijf je gewoon voor jezelf. Geniet lekker van het proces en als je het ooit wilt uitgeven of er iets mee wilt doen, dan is het altijd vroeg genoeg.